19. Yüzyılın Ortalarında Konya Eyâleti Ilgın Kazası Çiğil-i Süflâ (Aşağı Çiğil) Karyesi’nin Sosyo-Ekonomik Durumu
Öz
Osmanlı Devleti’nin sosyo-ekonomik tarihinin aydınlatılmasında, 19. yüzyılın ortalarında tutulan temettü’ât defterlerinin önemli bir yeri vardır. Ayrıca bu defterler, yerel tarih çalışmaları için de önem arz eder. Temettü’ât defterlerinden o dönem, Osmanlı merkez ve taşra yerleşimlerinde yaşayan halkın nüfus yapısına, geçim sağladığı ekonomik uğraşlarına ve ödediği vergilere dair bilgiler edinilmektedir. Bu çalışmada, 19. yüzyılın ortalarında Konya Eyâleti’nin Ilgın Kazası’na bağlı, “Çiğil-i Süflâ (günümüzde Aşağı Çiğil Mahallesi)” olarak bilinen köyün sosyo-ekonomik durumu, Türkiye Cumhuriyeti Devlet Arşivleri Başkanlığı Osmanlı Arşivi, Maliye Varidat Kalemi (ML.VRD.TMT.d.) içinde 10093 numarada kayıtlı bulunan temettü’ât defteri verileri ışığında incelenmiştir. Çiğil-i Süflâ Karyesi, 19. yüzyılın ortalarında 113 hane ve yaklaşık 600 nüfusu barındırmaktaydı. Bu haliyle de o dönem Ilgın Kazası’nın kalabalık nüfusa sahip olan köylerinden birisiydi. Köy halkı geçimini tarım ve hayvancılıkla sağlamaktaydı. Köyde yetiştirilen zirai ürünler buğday, arpa, burçak, haşhaş ve afyondu. Ayrıca büyükbaş, küçükbaş hayvan yetiştiriciliği ve arıcılık da yapılmaktaydı. Köyde ulaşım ve ziraat işleri için yük ve binek hayvanları yetiştirilmekteydi. Bunun yanında köydeki en önemli iş kolu kerestecilikti. Köy halkı tarımdan daha çok kerestecilikten gelir sağlamaktadır. Köyde değirmencilikten gelir sağlayan aileler de vardır.
1844 Çiğil Nüfusu
1844 yılına ait temettü’ât defterine göre 113 haneden oluşan Çiğil-i Süflâ Köyü’nün nüfusu (113 x 5 = 565) yaklaşık 600 kişidir.
1844 yılında Çiğil Sakinlerinin Meslekleri
- Erbâb-ı ziraattan (Çiftçi): 101 (%89,38)
- Hizmetkâr 4 (%3,54)
- Hasbî Hatip 1 (% 0,88)
- Çoban 2 (%1,77)
- Rençber 1 (%0,88)
- Yetim 3 (%2,65)
- Mesleği yazılmayan Başka bir yere göç edenler: 1 (% 0,88)
